Een wereld waarin wij leven
Zo maar een beekje



Traag kabbelt het beekje.
Glimmende keien vertellen over
de oudheid waarin het leven
tot stand kwam en het zonlicht
tracht mij de toekomst te
voorspellen.

Kleine visjes, hier en daar en
watertor tussen het gladde groen
vluchtend voor onheil van uit het
onbekende.

Al starend naar de glinstering
ontdek ik de rimpels op mijn leven.
Al golvend en golvend, naar een
toekomst die niet te voorspellen is
en ik mij in gedachten laat
mee voeren naar een zee van leven.



Toegevoegd op: 24/10/2006

Venster sluiten