Een wereld waarin wij leven
Kinderen



Heerlijk als je kinderen ziet spelen
vrij van zorgen of verdriet.
Lachend, schreeuwend uit hun kelen
als een niet gezongen lied.
Dit tafereel zo te aanschouwen,
roept herinneringen weer terug
en als ouders zo te bouwen,ging
de tijd wel vliegensvlug.
Vreugde zo te mogen leven alhoewel
het anders kan, gevangen in een
krans van doornen en dit misschien
al jaren lang. Scheiding van de ouders,
waardoor men zich alleen gelaten voelt
en met verdriet werd overspoeld.
Een rolstoel om vooruit te kunnen komen
zijn zo van die momenten waarbij je niet
stil moet blijven staan.
Wel dankbaarheid te tonen voor al
hetgeen je bleef gespaard, je zegeningen
zo te tellen is beslist de moeite waard.




Toegevoegd op: 12/09/2006

Venster sluiten